نوای سنتور و نفسِ حبس شده تماشاگران

در سانس دوم از سومین شب جشنواره موسیقی فجر در فرهنگسرای نیاوران، گروه تای و دئوتآی که اجرایشان مبتنی بر ساز سنتور بود در تالار سوره حوزه هنری به صحنه رفتند. اجرای این دو گروه به قدری باب میل تماشاگران قرار گرفته بود که نفس آنها در طول اجرا حبس شده بود و در سکوت کامل کنسرت را دنبال کردند.

به گزارش روابط عمومی سی‌و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، بخش اول سانس دوم به اجرای ساز سنتور توسط امیر حسین رئوفی و  حمید فروزان از گروه «دوئوتآی» گذشت.

این گروه را امیرحسین رئوفی (کارشناس ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی) و حمید فروزان (کارشناس ارشد اتنوموزیکولوژی) در سال ۱۳۸۹ در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران تشکیل دادند.

«دوئوتآی» فعالیتش را با اجراهای دانشجویی در دانشکده موسیقی شروع کرد و نخستین پروژه آن اجرای دونوازی «فانوس» اثر زنده یاد فرامرز پایور بود.

در سال ۱۳۹۳ به پیشنهاد اردوان کامکار اولین اثر دوئو در شیوه سنتورنوازی معاصر به صورت گروهی ساخته و تنظیم شد و پس از آن دو اثر از همین هنرمند نیز بازتنظیم و  به همراه چند قطعه دیگر در کنسرتهای مختلف اجرا شد.

«تب و تاب»، «سفر»، «پژواک»، «سوز و گداز»، «نغمه دران»، «ستر سنتور» و «تا منتهای عشق» قطعاتی بود که این گروه دو نفره اجرا کردند.

نغمه؛ ترنم دوم

در بخش دوم گروه پنج نفره «تآی» به صحنه آمدند. «تآی» به معنی نغمه است.

این گروه نیز  مبتنی بر ساز سنتور بود که در سال ۱۳۸۹ در دانشکده موسیقی دانشگاه تهران توسط امیرحسین رئوفی، حمید فروزان و پدرام جوادزاده تشکیل شد.

تآی  مسیر خود را با تجربه سه سنتور سل کوک آغاز کرد و پس از سنجش تمامیِ گستره‌های صوتی ساز سنتور و آزمون و خطای بسیار به ترکیب بندیِ دو ساز سل کوک و یک سنتور باس رسید.

نخستین تجربه جدی تریو تآی بازتنظیم قطعه «نی نوا» اثر استاد حسین علیزاده بود که در سال ۱۳۹۲ در تالار فارابیِ دانشگاه هنر تهران به روی صحنه رفت. بنا بر مصالح موسیقاییِ جدید، سازهای کوبه‌ای و آواز نیز به اعضای اصلی این گروه اضافه شدند.

Explide
Drag